LEFT ALONE

Τα αγαπημένα μας πρόσωπα, αυτά που μας μεγάλωσαν και η αγάπη μας για αυτά είναι αστείρευτη,τείνουν να φεύγουν από τη ζωή αρκετά νωρίτερα από εμάς…. Και πολλές φορές δεν εκτιμάμε αυτό που έχουμε μέχρι τελικά να το χάσουμε… Άλλες φόρες εμείς οι ίδιοι αφήνουμε τη φροντίδα τους σε χέρια τρίτων γιατί δεν έχουμε το χρόνο να τους φροντίσουμε… Βέβαια αυτή τη φορά ίσως το «φαίνεσθαι» να απέχει πολύ απο τη πραγματικότητα… Τελικά τι είναι πραγματικά η μοναξιά; Ένα συναίσθημα που βιώνουμε σε μια τέτοια ηλικία και με αυτές τις συνθήκες που προαναφέρθηκαν ή κατι πιο βαθύ το οποίο ίσως βιώνουμε σε καταστάσεις επιβίωσης και έντονης συναισθηματικής φόρτισης με γνώμονα το ΦΟΒΟ; -Αγαπημένα μου εγγόνια…πότε θα με επισκεφθείτε;