WHY ?

Ιούλιος 2014 Οι φωνές ,τα γέλια και τα τραγούδια σταμάτησαν ακαριαία. Την θέση τους την πήραν τα ουρλιαχτά , το κλάμα και ο μεταλλικός παγωμένος ήχος από τις σειρήνες. Παντού σκόρπια αντικείμενα...σίδερα να έχουν ξύσει την άσφαλτο ...μία γυναίκα νεκρή πάνω σ' αυτή ....ένα παιδί με μηδαμινές αισθήσεις κρεμασμένο έξω από την πίσω πόρτα του αυτοκινήτου . Αίμα παντού ....ζεστό ...ζωντανό ...ο οδηγός βγάζει έναν νεαρό από το πίσω κάθισμα ο οποίος του ψελλίζει.... Μπαμπά ...η μαμά ; Ο Νικήτας; Η καταγραφή του συμβάντος έλεγε : μία νεκρή ...και ένα παιδι με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Το δικαστήριο θεώρησε ένοχο τον πατέρα σε ισόβια κάθειρξη για απόπειρα ανθρωποκτονίας εκ προμελέτης. Την επιμέλεια του μικρού ,με νοητική στέρηση πλέον, την ανέλαβε ο Έκτορας ως μεγάλος αδερφός . Σήμερα 9 χρόνια μετά και μετά από πολλαπλές εφέσεις και άρνηση του πατέρα ότι δεν ευθύνεται για το δυστύχημα αποφυλακίζεται λόγω αμφιβολιών. Εσείς σαν πρόνοια λαμβάνετε ένα περίεργο τηλεφώνημα από τον Νικήτα λέγοντας σας ... Φοβάμαι τα αίματα .... τρέμω με τους θορύβους από τις αλυσίδες ..όταν μπαίνει ο Έκτορας στο δωμάτιο μου ...πονάω ... ..... Τον πατέρα μου δεν τον βλέπω ....μόνο τον ακούω ....εγώ δεν μπορώ να ανέβω στο δωμάτιο του Πρέπει να το κλείσω έρχεται... . ΠΡΟΣΟΧΗ! Το Δωμάτιο ΔΕΝ είναι τρόμου!